А ты, сіраціна...

Сярэдняя: 4.4 (12 галасоў)
    ...А ты, сіраціна, жыві,
Як ветрам лісток адарваны, –
    Ні месца табе на зямлі,
Ні радасці з песень жаданай,
 
    Нясі сваю ношку жыцця
Між наспаў-курганаў магільных,
    Без веры ў свой цэль, без пуцця,
Расплаканы ў жальбах бяссільных.
 
    Як цень з таго свету, ідзі,
Не знаючы ў долі сірочай
    Ні сэрца з дзявочай грудзі,
Ні сонечнай ласкі дзявочай.
 
    Жыві і сні сны аб вясне,
Ды думай адно, сіраціна.
    Што нават ніхто не ўздыхне
Калісь над тваёй дамавінай.

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Rating All.BY
Вершы беларускiх паэтаў
Нашыя праекты