Янка Купала

Пад гарою ў селяніна
      Конь прыстаў дарэшты:
Бедны змучыўся, ні з месца,
      Хоць яго зарэж ты!

Селянін ужо і ласкай:
      «Но! Цягні, вашэця!
Бо інакш напішуць брыдка
      Аб табе ў газеце...»

А яму конь: «Няхай пішуць,
      Раз такой натуры,
Адно ты пакінь пісаці
      На маёй жа скуры!»