Янка Купала

Дружа мой, сокале ясны, крылаты,
Крыллі навекі апалі твае, —
Ты ўжо не прыйдзеш на нашыя святы,
Голас твой песень для нас не спяе.

Слёзамі дожджык пальецца на грудзі,
Насып-магілку абсыпе расой, —
Слёзы высушываць сонейка будзе,
Сонейка будзе заўсёды з табой.

Восенню кветкі завянуць у полі,
Кветцы засохшай ізноў не цвісці, —
Думкі твае не завянуць ніколі,
Думкі аб нашым прыгожым жыцці.