Янка Купала

Плыве рэчачка далінкай,
      Рыбак шмат у ей;
Пакахай мяне, дзяўчынка,
      Як рыбкі ручэй!

Без вадзіцы б аніколі
      Рыбкі не жылі;
Без кахання шчасця, долі
      Няма на зямлі.

Няма з кім дзяліці гора,
      Смутку і пацех;
Вылі слёз хоць цэла мора,
      Чужым будзе смех.

Хто ж кахае, ўсё згадае,
      Адчуе душой;
Не чурайся ж, дзяўчыначка,
      Сэрца мне ўспакой.

Разам будзем жыці ў хатцы,
      Разам песні пець;
Будзе раем свет здавацца,
      Ўсё праўдай яснець.

Атачу цябе з душою
      Апекай сваей;
Не зазнаеш ты за мною
      Крыўду ад людзей.

Жыццё будзе слацца кветкай,
      Сонцам заблішчыць;
Гэй, у долі добрай гэткай
      Слёз не будзеш ліць!

Пакахай жа мяне толькі
      Усяей душой,
Не дай з жалю марнавацца,
      Сэрца супакой!