Янка Купала

У Анны Андрэеўны Ахматавай
Ёсць невялікі вершык —
                                           ён пра тое,
Як Муза ёй з'явілася аднойчы
У пастушковых строях
                                       і з жалейкай.
— Скажы, ці ты калісьці дыктавала
Старонкі «Пекла» Дантэ? Адкажы! —
Так запытала Музу паэтэса.
I сціпла адказала Муза: «Я».

А сына Дамініка Янука,
Якога сёння мы завём Купалам,
Натоўп аднойчы пераняў дарогай —
Галодны,
                босы,
                          у падраных світках.
Сын Дамінікаў запытацца мусіў,
Хто вы, маўляў,
                            адкуль і хочаце чаго вы?
I быў адказ, як выдых:
                                       — Беларусы!..
Ён блаславіў іх, а натоўп яму
Аддаў у рукі верную жалейку

Міхась Стральцоў