Янка Купала

Хай жа вам так не здаецца,
      Што бяда ўжо і зацісне.
Знайце, ліха ператрэцца,
      I маланкай доля блісне.

Праўда, поўны сумаў весці
      Буйны вецер нам прыносіць,
Што як з гора, як з балесці,
      Каля нашых хат галосіць —

I галосіць, і заводзе,
      Плача, як па дзетках маці,
Аж бы крыкнуў: годзе, годзе!
      Годзе сэрца жалем рваці!

Але ўсё ж хай не здаецца,
      Што бяда ўжо і зацісне, —
Наша ліха ператрэцца,
      I маланкай доля блісне.