Янка Купала

Заспрачаўся кажух з ватай,
      Адагнаўшы згоду,
Хто з іх лепшы, карыснейшы,
      Хто якога роду.

Вата кажа: «Што ты значыш
      Мне, кажух касматы?
Я чужыя знаю землі —
      Ты ж — сяло ды хату!»

«Праўда, праўда, — тут гаворыць
      Ёй кажух-маруда, —
Я жыхар зусім тутэйшы,
      Ты ж адно — прыблуда!»