Янка Купала

Не загаснуць зоркі ў небе,
     Покі неба будзе, —
Не загіне край забраны,
     Покі будуць людзі.

Ночка цёмная на свеце
     Вечна не начуе,
Зерне, кінутае ў ніву,
     Ўсходзіць ды красуе.

Наша зерне — нашы думкі —
     Не загінуць свету, —
Бліснуць краскай непаблеклай
     Вечных агняцветаў.

З добрых думак, што мы кінем
     На сваім дзірване,
Будзе ўнукам нашым жніва —
     Доля, панаванне.

Беларускаю рукою
     Светлай праўды сіла
Славу лепшую напіша
     Бацькаўшчыне мілай.

Зацвіце яна, як сонца
     Пасля непагоды,
У роўнай волі, ў роўным стане
     Між усіх народаў.

Не загіне край забраны,
     Покі жывы людзі, —
Не загаснуць зоркі ў небе,
     Покі неба будзе!